Neos-avondwandeling langs de Tall Ships 

‘Al die willen te kaperen varen moeten mannen met baarden zijn’, maar voor onze baardige maritieme gids Marc mocht het deze keer wat meer zijn. Zo stond hij ons aan het Steen op te wachten, compleet met ooglapje en piratenvlag. Want op deze zonnige 13de juli had Neos een bijzondere avondwandeling gepland langs de ‘kathedralen van de zee’, die al voor de 8ste keer in ‘Anchor Port’ Antwerpen aangemeerd lagen voor de 70ste Tall Ships Race. En daar kwam een recordaantal van een honderdtal Neossers op af. 

The Tall Ships Races worden sinds 1956 georganiseerd door Sail Training International (STI) om jongeren van allerlei nationaliteiten en achtergronden de kans te geven om te leren zeilen. Aan boord van de zeilschepen nemen de trainees verschillende taken op en leren ze samenwerken. Niet zozeer de race, wel het educatieve en maatschappelijke aspect staat voorop, en de kans om onderweg allerlei steden te bezoeken, dit jaar Aarhus en Aalborg (Denemarken), Harlingen (Nederland), Antwerpen en Stavanger (Noorwegen). 

Omdat de 35 zeilschepen deze keer nogal erg verspreid lagen, van de Scheldekaaien Zuid, de nieuwe hangars ter hoogte van het Steenplein, tot de dokken rondom het MAS en het Schengenplein, was een volledige tour helaas voor ons fysiek geen haalbare opdracht en we beperkten ons tot de noordelijke kant langs uiteenlopende schoeners, sloepen, ketchen, barken en barkentijnen. De zwemmers in het Bonapartedok keken wel even op van de massale belangstelling, maar we moesten toch even kennis maken met de Belgische Tall Ship-deelnemers in het Willemdok ernaast, de T/S Rupel, de Saeftinghe en de Op Stok.   

Bij de T/S Rupel, een 20 meter lange tweemastige gaffelschoener, vieren ze niet alleen het 30-jarig bestaan van het schip. Voor kapitein Jan Vandenborne, die al in 1998 voor het eerst deelnam, is het zijn afscheidsrace na 8 deelnames. De T/S Rupel is een typisch voorbeeld van de sociale impact van het Tall Ships initiatief. Omdat er in de regio Boom veel werkloosheid was startte de VDAB samen met de vzw De Steenschuit een scheepswerf om langdurig werklozen te begeleiden en te helpen integreren in de arbeidsmarkt. De eerste creatie van de werf was de T/S Rupel en vandaag zijn het nog steeds vooral kansarme jongeren die meevaren. 

Even verder troffen we nog een schip met een Belgisch verhaal aan: de Askoy II, het oude zeilschip van zanger Jacques Brel. De tweemaster waarmee Brel in de jaren zeventig rondom de Markiezeneiland zeilde, werd na zijn dood meermaals doorverkocht en zonk tenslotte voor de kust van Nieuw-Zeeland. Maar de oorspronkelijke zeilmakers, de broers Wittevrongel uit Blankenberge, lieten het schip opgraven en restaureren. Een onmogelijke opdracht die bijna 20 jaar in beslag nam, maar eindelijk is het schip weer zeewaardig. 

Zoveel water én terrasjes aan de waterkant maken dorstig en zo werd de terugtocht aangevat via de smalle straatjes van de binnenstad. Het moet vast de eerste keer zijn geweest dat de meisjes (en aanverwanten) van het Schipperskwartier een piraat met honderd senioren in zijn kielzog voor hun etalage zagen passeren. Zo belandden we in het ons stilaan bekende statige Hansahuis op de hoek van de Suikerrui, voor een privédrink aan de bar van de voormalige sigarenclub. Met veel dank aan de vrijwilligers die ons net op tijd van de droogte konden redden.