Op 15 september 2026 stonden 26 Neos-leden voor zonsopgang op: een majestueuze dubbeldekker bus van reizen Lauwers pikte in Essen de eerste leden op om 7u15 en voor 7u30 konden de leden van Kalmthout al plaatsnemen in de bus.

Van daaruit vertrokken we naar Maldegem: op het programma stond een bezoek aan Paardenmelkerij Filippus te Maldegem. Zonder al te veel problemen op de baan werden we verwelkomt met koffie en koffiekoek.

Hierna vertelde Heidi, de vrouw des huizes, met veel begeestering over de New Found Land pony’s die ze hielden: de verzorging van de paarden, het kweekprogramma, het melken en de afgeleide producten. Na een leerrijke uitleg, namen we een kijkje in de stallen van de pony’s. Hier kregen we ook een demonstratie van het melken.

Deze paardenmelkerij verdient zeker de naam Filippus, Grieks voor “Paardenvriend”. De kleine veulentjes worden de eerste 2 maanden niet gescheiden van de mama (dat is bij koeien wel anders ☹) en na die 2 maanden worden ze alleen overdag van de mama gescheiden zodat die 5 kleine melkbeurten krijgt. Als het melktijd is, staan de paarden in de rij aan te schuiven om gemelkt te worden. Misschien zit het snoepje dat ze tijdens het melken krijgen daar voor iets tussen? ’s Avonds en ’s nachts mogen de veulentjes weer bij de mama en mogen ze buiten spelen in de weide tot ’s morgens vroeg. Het kweken gebeurt op de goede oude manier: de hengsten, die we ook te zien kregen, ontmoeten de dames fysiek en samen brengen ze even een aangename tijd door.

Hierna kregen we een bekertje paardenmelk om te proeven en een likeurtje op basis van paardenmelk. In het winkeltje kon je ook dagcrèmes en andere verzorgingsproducten op basis van paardenmelk kopen. Het blijkt heel goed te zijn om je lichaam te reinigen in een 28-daagse kuur en ook tegen darmproblemen zoals de ziekte van Crohn of na een chemokuur. Probleem is dat het moeilijk te vinden is in de winkel: er wordt namelijk veel minder paardenmelk geproduceerd dan koeienmelk.

Meer informatie vind je op www.filippus.com waar je ook meer info vindt over de vakantiehoeve voor een verblijf met de (klein)kinderen.

Hierna bracht de bus ons over de grens naar Aardenburg, restaurant In den Wijngaard. We genoten van een heel lekker 3-gangen menu en hadden wat tijd om bij te praten.

Tegen 15u reden we naar Zeebrugge. We moesten even wachten op de gids omdat de vorige groep met vertraging was aangekomen. Eenmaal de gids aan boord – inclusief blinde geleide hond waar hij op moest passen – begon onze rondrit door de haven van Zeebrugge, officieel Port of Antwerp-Bruges.

Wat je hier allemaal ziet en hoort! Een wereld gaat voor ons open. We begonnen met een rondrit door de nieuwe haven die wel tot 5 km in de Noordzee is uitgebaggerd. Op het uiterste puntje, met andere woorden 5 km in zee, zijn we even uitgestapt aan een klein strandje: het favoriete strandje van zeehondjes om wat te zonnen.

We krijgen de verschillende dokken te zien met een woordje uitleg: dokken voor cargo schepen, een dok voor cruise schepen, een dok voor marine schepen en droogdokken voor het onderhoud van de schepen.

De haven van Zeebrugge kan grotere schepen ontvangen dan Antwerpen, dikwijls worden bepaalde goederen bovenaan gestapeld om eerst gelost te worden in Zeebrugge waarna het schip minder diepgang maakt en verder kan varen de Schelde op naar Antwerpen waar de andere goederen worden gelost.

Zeebrugge is één van de grootse auto havens ter wereld: jaarlijks worden er meer dan 3 miljoen auto’s verscheept. Zeebrugge staat dan ook bekend als ‘de grootste autoparking ter wereld’: zoveel auto’s heb je nog nooit bij mekaar gezien. Alle merken (behalve Volvo), alle soorten, groot en klein, goedkoop en duur, zelfs kranen en ander rijdend materiaal. Het lossen gaat vlug en efficiënt omdat het autovervoer gebruik maakt van roll-on-roll-offschepen of roroschepen. Geen sprake van lossen met hijskranen maar de auto’s worden aan en van dek gereden. Van de parking gaan de auto’s naar vrachtwagens met opleggers of treinen die ’s nachts de auto’s naar hun nieuwe eigenaar vervoeren. 

Na een rondrit door de nieuwe haven kregen we nog een rondrit door de oude haven. Daar lagen ook de weinige vissersboten die nog uitvaren. We reden ook langs het dok waar de tunnelonderdelen voor de Oosterweel verbinding gemaakt werden en langs de sleepboten die ze naar Antwerpen brachten. Heel indrukwekkend allemaal. Ons havenbezoek eindigde met een panorama overzicht vanop de 7^de verdieping van het Zeebrugse ‘havenhuis’.

Hierna konden we een uurtje genieten en napraten op een terrasje in Heist. De weergoden waren ons de hele dag goedgezind en tegen 20u30 was iedereen weer thuis, een mooie herinnering rijker.