Oud worden wil iedereen. Oud zijn? Dat is soms een ander paar mouwen. Maar laat ons één ding duidelijk maken: oud doet ertoe. Geen reden om bang te zijn voor een extra getal op de teller. Integendeel: wees trots op je leeftijd!

Onder dat mom lanceerde Neos vzw de podcastreeks ‘POSITIEF oud worden’. Ex-Radio2-presentator Kris Baert gaat in gesprek met Bekende Oudere Vlamingen (BOV’s) over ouder worden en hoe ze hun levenslust behouden. Een inspirerende reeks gesprekken waarin de gasten één voor één het leven vieren — of ze nu 60, 70, 80 of 90 zijn.

Kristien Hemmerechts (Brussel, 27 augustus 1955) is een Vlaams auteur.

Ze is de auteur van romans, verhalen, reisverhalen en essays. Ook heeft zij een aantal scenario's voor korte films geschreven. De motor van haar werk is het verlangen inzicht te verwerven in menselijk handelen en menselijke verhoudingen: waarom doen mensen wat ze doen; wat speelt er zich af achter de façade, de neergelaten rolluiken, de maskers; wat gaat er om in de hoofden van mensen, of in hun hart; valt dit überhaupt te achterhalen?

Zij debuteerde in 1986 als schrijfster van fictie met drie Engelstalige verhalen in de bundel First fictions, Introduction 9. Haar Nederlandstalige debuut en eerste korte roman was Een zuil van zout uit 1987, bij uitgeverij Houtekiet, waarvoor zij de driejaarlijkse Prijs voor het proza van de provincie Brabant ontving.

Naast fictie schrijft Hemmerechts non-fictie. Haar boek Ann (2008) gaat over een vrouw met chronische anorexia. In 2012 speelde het boek een belangrijke rol in de zaak rond Walter Vandereycken, de psychiater die door zijn eigen getuigenis in het programma Terzake in opspraak kwam. Het boek werd door Hemmerechts bewerkt voor het toneel, en door Marleen Merckx gespeeld in een regie van Warre Borgmans.

Hemmerechts stijl en techniek kenmerken zich door een tamelijk afstandelijke registratie van gebeurtenissen en gedachtes; rechtstreeks ingrijpen in een verhaalgebeurtenis doet zij nauwelijks. Zij toont – zonder te moraliseren – personages en gebeurtenissen die vastlopen. Vaak vertrekken haar romans vanuit een eenvoudig en herkenbaar gegeven (een sterfgeval, een scheiding), waar vervolgens verschillende verhaallijnen en personages omheen opgezet worden die een complex netwerk opleveren.

Hemmerechts schrijft in haar boeken over de vrouwelijke beleving van seksualiteit. Vroeger werd zij er nog weleens van beschuldigd bewust te willen provoceren. De vrouw die de honden eten gaf (2014), geïnspireerd door de zaak Dutroux, deed veel stof opwaaien, vooral in Vlaanderen. Zij werd er verdacht van sensatiezucht. In Nederland was de ontvangst rustiger. 

Klik hier om te kijken naar de podcast