The Golden Sixties: Seks, drugs, rock ’n roll en revoluties (Rudolf Hecke)

De meesten van ons, kinderen van de jaren ’60, denken vaak dat we die turbulente periode van nabij kennen en intens beleefd hebben. Toch voelden we ons na de lezing van Rudolf Hecke alsof we maar een glimp hadden opgevangen van wat er werkelijk speelde.

Rudolf is een geboren verteller. Met zijn passie, kennis en een sfeervol decor wist hij ons van bij het begin volledig mee te nemen in de tijdsgeest. Zijn verhaal startte in Texas, bakermat van de hippiecultuur, waar LSD symbool stond voor verzet en vrijheid. Van daaruit waaide die wind richting Engeland, waar rebelse groepen als The Rolling Stones en Eric Clapton de toon zetten – in schril contrast met de ‘brave’ keurig geklede Beatles.

Rudolf schilderde levendig hoe de beweging zich verder verspreidde: blowende muzikanten in Parijs, Boudewijn De Groot in Nederland, en in Vlaanderen de roep om verandering via ‘Leuven Vlaams’ en de vernieuwing van poëzie en popcultuur. Hij toonde hoe de jaren ’60 uitgroeiden tot een periode van ongekende creativiteit, sociaal verzet én commerciële doorbraak, met de eerste grote festivals en zomerhits.

Het verhaal leidde ons naar 1967, het jaar van sociale en seksuele revolutie, met de Dolle Minas en de studentenopstand in Parijs. Daarna volgden iconische momenten als Serge Gainsbourg met Je t’aime en natuurlijk Woodstock in 1969, hét hoogtepunt van de tegencultuur en meteen ook het orgelpunt van de ‘golden sixties’.

De lezing was meer dan een verhaal: het was een beleving. Rudolf wisselde zijn vertelling af met muziekfragmenten, zang én samenzang met zangeres Karen Boelaerts en ons 60-koppige Neos-publiek..

Wat een ervaring om in korte tijd zoveel herkenning én nieuwe inzichten te krijgen. Rudolf Hecke wist ons moeiteloos terug te voeren naar de sfeer van een tijdperk dat nog altijd nazindert.

Annie Van Looy