La Bohème van Giacomo Puccini is één van de meest geliefde opera’s aller tijden.
In het bruisende Parijs van het begin van de 20e eeuw volgen we vier jonge kunstenaars die dromen , liefhebben en lijden in armoede.
Centraal staat de ontroerende liefdesgeschiedenis tussen dichter Rodolfo en het fragiele naaistertje Mimì.
Hun romance bloeit in hartverwarmende tederheid maar wordt overschaduwd door ziekte en verlies.
Puccini’s muziek ademt passie: van intieme aria’s tot meeslepende ensembles die rechtstreeks het hart raken.
De sfeer is tegelijk speels en melancholisch – een ode aan de vreugde én de kwetsbaarheid van het leven.
Bekende melodieën als “Che gelida manina” en “Quando me’n vo” blijven nog lang in je hoofd én hart nazinderen.
Het regieconcept van Bruno Van Heystraeten plaatst Puccini’s meesterwerk in de betoverende overgangstijd van de twintigste eeuw: het prille begin van de cinema. Het toneel ademt de sfeer van oude filmbeelden, alsof de wereld zelf nog gevangen zit in schaduw en stilte. Het publiek ervaart de opera als een filmisch tafereel.
Met licht, schaduw en kleur ontstaat een poëtisch spel tussen illusie en werkelijkheid.
Dit bekende meesterwerk van componist Puccini laat geen ziel onberoerd. Ongetwijfeld ook de jouwe niet! Laat je meevoeren in het prachtige decor van de Landcommanderij Alden Biesen, en beleeff opera in mooi Neos-gezelschap.
Dit Weense concert van de Internationale Robert Stolz Club, vormt een echte succesformule die ondertussen een vaste waarde op het Neos-programma vormt. Tópklasse. Wees welgekomen op zondag 22 februari 2026 in de comfortabele zetels van deSingel!
Het wereldberoemde dansgezelschap Szeged Contemporary Dance Company (SCDC) wist Neos de voorbije jaren al te verbluffen met dansvoorstellingen 'Carmina Burana' en 'The Nutcracker'. Hun gloednieuwe productie 'Amadeus' belooft wederom modern ballet van het hoogste niveau! Sprankelend, hedendaags en betoverend.
Bert Cosemans: "In 1970 investeerde mijn vader, Theo Cosemans, 35.000 Belgische frank, in een “Royal Worcester” porseleinen postuurke van “The Duke of Wellington” gezeten op een paard. Een porseleinen postuurke dat wij thuis het troetelnaampje “Den Hertog Van Alken” gaven. Mijn vader was heel fier op zijn investering en dus… verstopte hij het, in een doos, in mousse ingepakt, onder het ouderlijke bed. Enkele jaren na zijn overlijden, besloot mijn moeke, Louisa Vanduffel, Den Hertog uit zijn doos te halen en op het kersenhouten rek van ons vader te zetten, zodat ze er elke dag naar kon kijken. In 2015, terwijl ik druk bezig ben met het schrijven van een filmscenario, belt mijn moeder en vertelt ze me dat ze Den Hertog heeft gebroken. Een grote zoektocht begint." "Den Hertog van Alken" combineert het tragikomische lot van een porseleinen familiestuk met een verhaal over de excessen van de filmindustrie in een tijd dat vluchtelingencrisissen de wereld teisteren en overspoelen. Dit speelse stuk theater combineert fantasie en realiteit en daagt zachtjes onze prioriteiten uit.
