'Strips en senioren’ door Jan Cumps

Jan Cumps is gepassioneerd door het fenomeen ‘strips’: volgens sommigen een vorm van ‘genegeerde’ kunst, voor anderen een vorm van ‘gegeerde’ kunst.

Jan zelf geeft meer duiding als volgt:

“Onafgeleid voor langere tijd in een boek duiken, lukte niet meer”, zo schrijft Linde Merckpoel in Neos magazine (44/4). “Mijn tip? Lees eens een strip!” schreef ik daarover als suggestie in Neos magazine (45/1, p. 30).         

Strips en senioren: dat klinkt  - op het eerste gezicht  - misschien wat ongewoon, want ‘strips’ is dat niet iets voor kinderen? Senioren, ook al zijn ze ondernemend, associeer je niet meteen met strips… En toch zijn er heel wat redenen waarom je daarvoor kan pleiten. Dat het lezen van een strip (in de meeste gevallen) niet eindeloos veel tijd vergt, is er daar maar één van. En wat denk je van het volgende citaat: “Lezing van strips biedt meer troost dan het gemiddelde antidepressivum.” (Sam De Graeve). Dat humor (in woord en beeld) in veel  - ook ernstige  - beeldverhalen (Leavitt, Tangles. A story about Alzheimer’s, my mother and me; Franquin, Zwartkijken; Ritstier, Wills kracht) een belangrijke rol speelt, zal daar zeker niet vreemd aan zijn.

Zijn er ook onderwerpen in strips die senioren kunnen interesseren? En of! Bij mijn onderzoek naar dergelijke strips (waarin senioren trouwens vaak een belangrijke, actieve rol spelen) vond ik onderwerpen als klimaat (de Jongh, Dagen van zand; Duhamel, Nooit), dementie (Roca, Rimpels; Larcenet, De dagelijkse worsteling), oorlog (Vercnocke, Drieman), maar ook vriendschap (Lupano & Cauuet, Krasse knarren, vriendschap en liefde (de Jongh, Zestig lentes; Bloesems in de herfst)...”