Het boek is een nostalgische ode aan de jeugdidealen, beschrijft tegelijk het verlies ervan in de loop van de jaren en hoe het hoofdpersonage probeert een nieuwe wending aan haar leven te geven. Het is ook een mooi eerbetoon aan de dierbaren van vroeger (moeke Martha en nonkel Frank).
Het boek is deels autobiografisch.  Lut vertelde waarom ze het geschreven heeft, en hoe dat bij de bewuste familieleden overgekomen is. Het spreekt voor zich dat deze persoonlijke ontmoeting met de auteur een echte verrijking was voor de aanwezige lezers.