Op woensdag 14 januari 2026 kwamen zo’n zeventig leden van NEOS Herentals samen in de sfeervolle kapel van Hotel Karmel voor de eerste activiteit van het nieuwe jaar 2026.

De aanleiding was de lezing van Carla Molenberghs van Huis Perrekes, over een onderwerp dat velen raakt: dementie.

Hoewel het thema beladen kan zijn, wist Carla het meteen op een positieve manier toegankelijk te maken onder de titel “Goed leven met dementie”.
De toon was direct gezet toen de middag begon met de ontroerende film “Mooi, hier is mooi, je bent...”,  begeleid door prachtige pianomuziek.

40 Jaar Zorg voor Dementie: Een Visie op Menselijkheid

Dit jaar viert Huis Perrekes haar 40-jarig bestaan. Wat in 1986 klein begon in een dorpje bij Geel, is uitgegroeid tot een baken in de zorg voor mensen met dementie. Onze basisfilosofie is altijd hetzelfde gebleven: de grens tussen 'normaal' en 'anders' is flinterdun. Wij kijken niet naar de beperking die de samenleving iemand oplegt, maar naar de mens die erachter zit.

Thuis als vertrekpunt

Vandaag begeleiden wij zo’n 125 mensen, van wie een kwart jonger is dan 65 jaar. Ons belangrijkste uitgangspunt is dat iedereen zo lang en zo goed mogelijk thuis moet kunnen blijven wonen.

Via federale zorgvernieuwingstrajecten faciliteren wij die thuiszorg. We bezoeken mensen thuis en stemmen de zorg af tussen de persoon zelf, de familie, de buren en professionele zorgverleners. We ondersteunen de familie zodat zij de zorg volhouden, want de draagkracht van de mantelzorger is cruciaal. Pas als het thuis echt niet meer gaat, bieden we tussenoplossingen zoals dagopvang, nachtopvang of kortverblijf.

Kleinschalig wonen in verbinding met de wereld

Als thuis wonen geen optie meer is, bieden onze vier huizen een nieuwe thuisplek. Hier wonen groepen van 12 tot 15 personen in een omgeving die zoveel mogelijk lijkt op een gewoon huis, met een eigen keuken, woonkamer en slaapkamers.

We trekken de wereld niet naar binnen, maar gaan zelf naar buiten. Onze bewoners gaan naar de kapper in het dorp of naar de kerk. Deze integratie in de buurt is essentieel; we hebben de gemeenschap nodig om een oogje in het zeil te houden en onze bewoners te blijven zien als medemens.

De kracht van het voelen

Bij dementie verdwijnt het verstandelijke vermogen langzaam, maar het gevoelen blijft intact tot het allerlaatste moment. Daarom zetten wij in op wat nog wél kan:

• Zingeving: Onze openingszin is vaak: "Ik heb je nodig, kun je me even helpen?" Door mensen kleine taken te geven, behouden ze hun gevoel van betekenis.
• Haptonomie en muziek: Omdat muziek wordt opgeslagen in een hersendeel dat lang intact blijft, is het een krachtig middel voor contact. We hebben bewoners die nauwelijks nog spreken, maar op hun viool een diepe connectie maken met hun omgeving.
• Kunst en cultuur: Via ons 'Artist in Residence'-programma brengen kunstenaars welzijn en verbinding in onze huizen.

Een langdurig rouwproces

Dementie is voor de familie vaak het begin van een langdurig rouwproces. Je verliest iemand terwijl diegene er nog is. Wij begeleiden families hier intensief bij door eerlijk te communiceren over de voortschrijdende stadia van de ziekte. We proberen de confrontatie met het verlies draaglijk te maken door samen te focussen op de kleine, waardevolle momenten in het 'hier en nu'.

Uitdagingen voor de toekomst

De zorg staat onder druk. Waar er vroeger rijen wachtenden waren voor een vacature, moeten we nu hard zoeken naar de juiste mensen op de juiste plek. Daarnaast is betaalbaarheid een speerpunt; wij willen kwalitatieve zorg toegankelijk houden voor iedereen, ongeacht hun financiële situatie.

Onze ambitie voor de komende jaren is groot. We dromen van een nog sterkere verbinding tussen generaties, bijvoorbeeld door kinderopvang te integreren in onze werking. Zoals we spreken over de 'eerste 1000 dagen' van een kind, zo moeten we ook met evenveel zorg en aandacht kijken naar de 'laatste 1000 dagen' van een mensenleven.

Na de lezing kon het publiek vragen stellen én die bleven maar komen. Het publiek was zeer geboeid!

Het werd een leerrijke middag die liet zien dat er, ondanks de uitdagingen, ook ruimte is voor schoonheid en kwaliteit van leven.

Foto's en tekst: Marc Delaere