One-man-show: Den hertog van Alken.

In 1970 investeerde Theo Cosemans, de vader van Bert, 35.000 Belgische frank in een "Royal Worchester" porseleinen postuurke van "The Duke of Wellington" gezeten te paard.

Een porseleinen postuurke dat het troetelnaampje, "Den Hertog van Alken" kreeg. (Omdat ze in Alken woonden en niet in Wellington, je weet wel, Wellington van die caoutchouc laarzen).

Vader was heel fier op zijn investering en dus... verstopte hij het, in een doos in mousse ingepakt, onder het ouderlijke bed.

Enkele jaren na zijn overlijden, besloot zijn moeke, Louisa Vanduffel, Den hertog uit zijn doos te halen en op het kersenhouten rek van zijn vader te zetten, zodat ze er elke dag naar kon kijken.

In 2015, toen Bert druk bezig was met het schrijven van een filmscenario, belt zijn moeder en vertelt ze dat ze Den hertog gebroken heeft.

Een grote zoektocht begint.

Den Hertog van Alken combineert het tragikomische lot van een porseleinen familiestuk met een verhaal over de excessen van de filmindustrie in een tijd dat de vluchtelingencrisissen de wereld blijven beroeren. Dit speelse theaterstuk combineert fantasie en realiteit en daagt zachtjes onze prioriteiten uit.

Den Hertog van Alken stemt tot nadenken, maar is ook charmant en erg grappig!

Wij hopen op een talrijke opkomst!