In prachtig zomerweer vertrokken 15 stappers (lees je goed ... vijftien en dan nog zonder Theresa, Marleen en Ria) voor een verkenning van de buurt rond het Kruis van de Hutten met Alan.

Sommigen onder ons zagen Alan reeds voor de derde keer. De eerste maal onherkenbaar in zijn Jeep, een tweede keer op het terras van de Lissevijver, na een namiddag waarin veel verkeerd liep. Maar vandaag leerden we Alan kennen in zijn habitat.

Alan, een sympathieke ingeweken Meerhoutenaar, met wortels hier langsheen de Scherpenbergloop, maakte met plezier tijd voor ons.
Wat een kennis van de natuur! Wat een deskundigheid betreffende het beheer van een groot natuurgebied. We hopen voor Alan dat hij zijn dromen kan realiseren. Alan’s hoger doel is de hooilanden en (mais)akkers hier in de buurt terug te geven aan moeder natuur. Een Steenbergen waar honderden konijnen weer rondhuppelen, duizenden vlinders rond fladderen, reeën van ver of nabij je aankijken, korven bijen honing zoeken, bevers dammen bouwen, waar bomen zich goed voelen, grote stukken heide paars kleuren, nachtzwaluwen rondscheren op zoek naar insecten... Dat hopen we.

Het was een voorrecht voor NEOS Geel, hier met Alan Phillips als gids, de omgeving te verkennen. “Gedurende 2 uur hingen 10 vrouwen en 5 mannen aan zijn lippen” zou ik schrijven in het verslag. En in ’t Steen, aan een lange tafel, konden we achteraf zelf nog iets kiezen uit een goedgevulde ijskast.Het was een bijzondere wandeldag, een dag die we niet (vlug) zullen vergeten

RogerG.